ԱԿՏՈՒԱԼ ԹԵՄԱՆԵՐ
  • Ի՞նչ անել, եթե վնասել եք խանութի ապրանքը
    Հրահանգներ այն դեպքերի համար, երբ թանկարժեք շիշը ընկել է ձեր ձեռքից կամ հանկարծակի ձեր կողքին փլվել են խանութի դարակաշարերը։Քայլ առաջին․ հանգստացեքԱնհարմար շարժում և ահա գետնին բեկորներ են, ձեզ շրջապատել են հետաքրքրասեր գնորդները, անհանգստացած աշխատողները և բարկացած թիկնապահները։ Մոռացեք խուճապահար փախչելու ցանկության մասին և հիշեք ձեր իրավունքները։Մինչև չեք կնքել մանրածախ վաճառքի պայմանագիր, չեք վճարել, չեք ստացել կտրոն և չեք վերցրել գնումների կտրոնը, ապրանքի համար պատասխանատվություն է կրում խանութը։ Բայց միայն այն դեպքում, եթե ամեն
  • Այս տարի Հայաստանում կգործարկվի 8 համակարգային արևային կայան
    Ընթացիկ տարում Հայաստանում կգործարկվի 8 համակարգային արևային կայան: ՀՀ էներգետիկ ենթակառուցվածքների և բնական պաշարների նախարարի տեղակալ Հայկ Հարությունյանը, 2017 թվականին Հայաստանում գործարկվել է 3 համակարգային արևային կայան գումարային 2.5 ՄգՎտ հզորությամբ: Կայանները գործում են Կոտայքի, Արմավիրի, Արագածոտնի մարզերում:«Հայտարարված է մրցույթ Մասրիկում 55 ՄգՎտ հզորությամբ կայանի կառուցման համար: Այն ներդրողը, որը կառաջարկի նվազագույն սակագինը, կստանա իրավունք այդտեղ 55 ՄգՎտ հզորությամբ կայան կառուցելու համար: Եթե խնդիրներ չառաջանան, կարծում ե
  • Երիտասարդությունը լքում է Facebook-ը
    Facebook-ը միջին տարիքի մարդկանց սոցիալական ցանց է դառնում: Սեփական հետազոտության տվյալներից ելնելով՝ հայտարարել է eMarketer ընկերությունը, հաղորդում է USA.one-ը:EMarketer-ի զեկույցի համաձայն՝ 2004 թվականին ուսանողների համար ստեղծված սոցիալական ցանցը կորցնում է երիտասարդների եւ դեռահասների շրջանում ժողովրդականությունը: Այս միտումը կապված է ոչ միայն Instagram երիտասարդ օգտատերերի անցման հետ, որը 2012 թվականին Մարկ Ցուկերբերգը 1 մլրդ դոլարով ձեռք բերեց: EMarketer-ի տվյալներով՝ 12-24 տարեկան օգտատերերը ավելի հաճախ շփվում են Snapchat պլատֆորմում:2018-ին Ֆեյսբուքի օգտատերերը
  • Գիտնականները 3D տեխնոլոգիաների միջոցով վերականգնել են Նեֆերտիտի թագուհու պատկերը
    Հին Եգիպտոսի ամենահայտնի թագուհիներից մեկի՝ Թութանհամոն փարավոնի հավանական մայրը համարվող Նեֆերտիտիի դեմքը հաջողվել է վերարտադրել առաջադեմ եռաչափ տեխնոլոգիաների միջոցով:Ինչպես նշում է The Daily Mail-ը, Բիսթոլի համալսարանի գիտնականներից 500 ժամ է պահանջվել Հին Եգիպտոսի գեղեցկուհու պատկերը վերականգնելու համար: Արդյունքում ստեղծվել է Նեֆերտիտիի կիսանդրին, որի զարդերի ստեղծման վրա աշխատել են հեղինակավոր Dior նորաձևության տան դիզայներները:Այնուհանդերձ՝ որոշ մասնագետներ կարծում են, որ ներկայացված պատկերը չի համապատասխանում 3.400 տարի առաջ ապրած Նեֆ
  • Չինաստանում ավելի քան 20 մլն նոր ընկերություն է բացվել 4 տարում
    Չինաստանի տարածքում ավելի քան 21.5 մլն նոր ընկերություն է գրանցվել 2014 թվականից հետո, երբ երկրի կառավարությունը ձեռնարկատիրության զարգացման աջակցման և պայմանների ապահովման նոր քաղաքականություն է սկսել:Ինչպես հաղորդում է РИА Новости-ն՝ վկայակոչելով չինական աղբյուրը, պետությունն աստիճանաբար կրճատում և վերացնում է ձեռնարկությունների համար առկա բյուրոկրատական արգելքները, ինչպես նաև նվազեցնում է տարբեր հարկերի ծավալները:Աղբյուրի ընդգծմամբ՝ ձեռնարկատիրության և նորարարությունների զանգվածային զարգացումը զգալի ազդակ է դարձել տնտեսության աճի
  • Երևանում տեղի կունենա «Երիտասարդ ձեռներեցներ» միջազգային կոնֆերանսը
    Փետրվարի 17-ին Երևանում տեղի կունենա «Երիտասարդ ձեռներեցներ» միջազգային կոնֆերանսը, որին մասնակցելու համար Հայաստան կժամանեն պատվիրակություններ Վրաստանից, Իտալիայից և Իսպանիայից։Համաժողովը կազմակերպվում է Եվրոպական Միության Էրասմուս+ ծրագրի օժանդակությամբ իրականացվող մեկամյա ծրագրի շրջանակներում, որի հիմնական նպատակն է խթանել ձեռներեցությունը թիրախային երկրների գործազուրկ երիտասարդների շրջանում` շեշտադրելով հիմնականում զբոսաշրջության ոլորտում առկա հնարավորությունները։ Ծրագրի համար թիրախային են չորս երկրներ՝ Հայաստանը և Վ
  • Նիք Սպանոսը մտադիր է բիթքոինի բանկոմատ ներմուծել Հայաստան
    Բիթքոինի միջազգային փորձագետ, Blockchain Technologies Corporation-ի տնօրեն Նիք Սպանոսը Banks.am-ի հետ զրույցում հայտարարել է, որ ցանկանում է բիթքոինի բանկոմատ ներմուծել Հայաստան:«Ամբողջ աշխարհում բիթքոինի կանխիկացման հազարավոր բանկոմատներ են գործում: Ես ինքս բանկոմատ արտադրող գործարան ունեմ: Մենք փնտրում ենք Հայաստանից գործընկերոջ, որի հետ միասին կաշխատենք առաջին բանկոմատը երկիր բերելու ուղղությամբ: Հայաստան իմ այցի ընթացքում այս թեմայով բազմաթիվ հանդիպումներ ունեցանք»,- ասել է Նիք Սպանոսը:Նա ընդգծել է, որ բանկոմատը կատարելու է երկու հիմնական գործառույթ
    Թեժ գիծ
    +374 (047) 959555
    Տնտեսության պետական կառավարման բարեփոխումների միջազգային փորձի առանձնահատկությունները

    ԱՆՆԱ ԶԱԼԻՆՅԱՆ
    ՀՀ պետական կառավարման ակադեմիա

    Հոդվածում ներկայացվում է տնտեսության պետական կառավարման բարեփոխումների անհրաժեշտությունը, իրականացման եղանակները, սպասվող արդյունքների տարատեսակները, հատկանշական գծերը: Առանձին դիտարկվում է ՉԺՀ-ում վերջին 30 տարիներին տնտեսության պետական կառավարման բարեփոխումների կատարման մի քանի առանձնահատկություններ:
    Հիմնաբառեր. ինստիտուցիոնալ միջավայր, բարեփոխումներ, տնտեսության պետական կառավարում, կոնֆուցիոսականություն, իշխանության կայունություն, ընթացակարգային բարեփոխում, կառուցվածք, գործառույթ
    Պետական կառավարման բարեփոխումների գաղափարները և գործնական նախադրյալները սկիզբ են առել դեռևս XIX դարում: Ժամանակին նշվել է, որ պետական կառավարման բարեփոխումը հարատև է, քանի որ վարչակազմը գտնվում է մշտական բարեփոխման վիճակում, ինչը համարվում է դրա առողջության նշանը:
    Պետական կառավարման բարեփոխումներն անհրաժեշտ դարձնող բազմաթիվ խնդիրների շարքում առանցքայինը պետական կառավարման համակարգի անարդյունավետ աշխատանքն է:
    Պետական կառավարման բարեփոխումների շրջանակում բացառել քաղաքական նպատակները, նշանակում է զերծ պահել հասարակությանը և նրա ամբողջական ներուժը պետական կառավարման համակարգի խնդրի  լուծումից: Անտեսել բարեփոխումների քաղաքական բաղադրիչը և փորձել
    դրանք իրականացնել բացառապես վարչական միջոցներով և միայն պետական ապարատի ջանքերով, չօգտագործելով քաղաքական ռեսուրսի օգնությանը, կնշանակի կորցնել իրականության ընկալումը և ի սկզբանե դատապարտվել անհաջողության:
    Խոսքը արտաքին աշխարհի հետ մեր հարաբերությունների նոր բնույթի, նաև հասարակական գիտակցության մեջ ամրագրված ներքին փոփոխությունների, կյանքի նոր չափորոշիչներով պայմանավորված իրավիճակների  մասին է: Պետության համար այդպիսի պարտադիր չափորոշիչների թվին են  դասվում ժողովրդավարությունը և ազատ ընտրությունները, իշխանությունների տարանջատումը, մարդու իրավունքները, դատական համակարգի,  ԶԼՄ-ների և այլնի անկախությունը: Ահա այդպիսի պահանջներից են «պետական գաղափարախոսություն» կամ «ազգային գաղափարախոսություն» արտահայտությունները: Դասագրքային ճշմարտություն է ազգի և պետության
    անբաժանելիությունը: Ազգը և պետությունը տվյալ ենթատեքստում հոմանիշներ են: Ազգի միավորման և հոգևոր ու միասնական զարգացման նպատակով պետական կամ ազգային գաղափարախոսության մշակման անհրաժեշտությունն անքննարկելի է:
    Բարեփոխումների իրականացման հանդեպ վախը կամ տվյալ պահին մեզ համար դժվարլուծելի խնդիրների լուծումը թողնելով ապագայում, հույսով, որ հետագայում ինչ-որ մեկն այդ խնդիրը կլուծի, կարող է հետագայում  մեզ կանգնեցնել փակուղու առջև: Այդ ժամանակահատվածում աշխարհը
    էապես կփոխվի, և խնդիրը, որն այսօր դժվարլուծելի է թվում, նոր աշխարհում կարող է սկզբունքորեն անլուծելի լինել և կործանարար ազդեցություն  ունենալ պետության համար:
    Ցանկացած երկրի պետական կառավարման համակարգ մշտապես փորձել է հարմարվել անկայուն պայմաններին, տնտեսական և սոցիալական  երևույթների համընդհանրացմանը, տեղեկատվական հոսքերի և տեխնոլոգիաների աճին: Բարեփոխումների անհրաժեշտությունն առաջանում էր հանրային կառավարման նկատմամբ դժգոհության, պետական ապարատի հանդեպ բնակչության վստահության անկման պատճառով:
    Պետության ճգնաժամն արտահայտվում էր պետական ֆինանսների անարդյունավետ օգտագործմամբ, բնակչությանը մատուցվող ծառայությունների որակի անկմամբ, պետական իշխանության մարմինների և պետական ծառայության նկատմամբ վստահության կտրուկ նվազմամբ և այլն:
    Պայմանավորված քաղաքական, պատմական, իրավական և մշակութային առանձնահատկություններով` յուրաքանչյուր պետություն կուտակել է բարեփոխումների իր սեփական փորձը: Բարեփոխման նպատակները հիմնականում կանխորոշվում են այս կամ այն երկրում հանրային կառավարման
    առանձնահատկություններով:
    Այսպես` անգլո-սաքսոնական երկրներում, հանրային կառավարման  ոլորտում, ավանդական է դարձել իրավական մեխանիզմներով պետական կառավարման «կոշտ շրջանակների» սահմանումը` հիմնական ուշադրությունը դարձնելով համակարգի պատասխանատվությանը:
    Ռոմանագերմանական երկրների համար մշտապես կարևորվել է կառավարչական որոշումների ընդունմանը քաղաքացիական հասարակության կառույցների մասնակցության ապահովումը:
    Արևելյան Եվրոպայի և հետխորհրդային տարածքի երկրներում վարչահրամայական կառավարման տնտեսական և սոցիալական ոլորտներում առկա էր պետական կառավարման «ավելցուկ»: Առաջին դեպքում բարեփոխումները հիմնականում նպատակաուղղվում էին հանրային կառավարման
    թափանցիկության ապահովմանը և վարչարարության կատարելագործմանը:
    Երկրորդ դեպքում առաջնահերթ լուծվում էին կառավարչական կառույցների և դրանց գործունեության կատարելագործման ու արդյունավետության մակարդակի բարձրացման խնդիրները:
    Երրորդ խմբի երկրներում արդիական են եղել ժողովրդավարացման և պետական կառավարման ապակենտրոնացման խնդիրները:
    Սկսած 2000-ականներից` բարեփոխումները տարբերում են ըստ իրականացման եղանակների (բարեփոխումներ հանձնաժողովների օգնությամբ, փորձի հիման վրա կատարվող, մասնավոր կազմակերպությունների միջոցով իրականացվող բարեփոխումներ և այլն):
    Բարեփոխումների հիմնական բովանդակությամբ պայմանավորված` առանձնացվում են նաև գործառութային, ընթացակարգային և կառուցվածքային տեսակները: Այդ բարեփոխումների միջև չկան հստակ սահմաններ, դրանց գաղափարները միահյուսվում, խառնվում և շաղկապվում են: Այնուամենայնիվ, գործառութային և ընթացակարգային բարեփոխումները պետք է նախորդեն կառուցվածքային` առավել բարդ բարեփոխումներին: Յուրաքանչյուր երկրում պետական կառավարման համակարգի բարեփոխումների ժամանակ միշտ էլ ուշադրություն կենտրոնում է եղել նախարարությունների համակարգը: Ներկայում միջազգային փորձի ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս գործադիր իշխանության կառուցվածքում նախարարությունների նշանակության նվազման միտում: Նախարարությունները դադարում են գրավել մենաշնորհային դիրք, քանի որ երբեմնի «ամեն ինչ
    պետք է իրականացվի նախարարության կողմից» գաղափարը դուրս է մղվել, և գործառույթները մեծ մասամբ սկսում են իրականացնել ապակենտրոնացված կառույցները:
    Նախարարությունների համակարգը տարբեր երկրներում հաճախ ենթարկվում է ընթացակարգային բարեփոխումների: Փոխվում են դրանց թիվը,  անվանումները, գործառույթները, ինչը պայմանավորված է տարբեր պատճառներով: Օրինակ` նախարարությունը մասնատվում էր ուռճացման պատճառով, քանի որ դառնում էր անկառավարելի, կամ կոալիցիոն կառավարություններում նախարարությունները ստեղծվում էին քաղաքական նպատակներով` կուսակցությունների ներկայացուցչությունը հավասարակշռելու նպա-
    տակով և այլն:Գործառութային բարեփոխումների հիմնական բովանդակությունը պետական մարմինների խնդիրների և լիազորությունների օպտիմալացումն է, ավելորդ և կրկնվող գործառույթներից հրաժարումը:
    Բազմաթիվ երկրներում նախարարությունների գործառութային բարեփոխումների ուղղություններից մեկը, օրինակ, ապակենտրոնացումն է` մի շարք գործառույթների փոխանցումը անկախ գործակալություններին, հասարակական կորպորացիաներին և այլ կազմակերպություններին: Ապակենտ-
    րոնացված կառույցներն առաջին անգամ կազմավորվել են XIX-XX դարերի սահմանագծին:
    Ապակենտրոնացված հաստատությունները կազմակերպական առումով  առանձնացված են նախարարության կամ այլ պետական մարմնի համակարգից: Դրանք կարող են հաշվետու լինել օրենսդիր իշխանության մարմիններին, նախարարներին, իսկ որոշ դեպքերում` նաև պետության ղեկավարին:
    Անկախ գործակալությունները, պետական, հասարակական կորպորացիաները լավագույն ձևով են հարմարեցված շուկայական պայմաններում աշխատանքին և բավականին հաջողությամբ են ծառայություններ մատուցում քաղաքացիներին:
    Մեկ այլ ուղղություն է նախարարությունների համակարգում գործառույթների վերաբաշխումը, դրանց փոփոխությունը:
    Նախարարությունները պետական կառավարման մեջ ավանդաբար արտահայտում են ճյուղային սկիզբը: Կառավարման ճյուղային սկզբունքի առավելություններից են ռեսուրսների կենտրոնացումը տնտեսության և սոցիալական զարգացման առանցքային նշանակություն ունեցող ուղղությունների վրա, կառավարչական որոշումների ընդունման և իրականացման հստակ մեխանիզմով ուղղահայացների կառուցումը: Ճյուղային սկզբունքի դեպքում անհրաժեշտություն է առաջանում համակարգել առանձին նախարարությունների գործունեությունը, ինչը, որպես  գործառույթ, առավել ընդհանրական տեսքով իրականացնում է կառավարությունը: Սակայն պետական կառավարման ծավալի աճին, խնդիրների և
    գործառույթների բարդացմանը զուգահեռ, կառավարության կողմից ճյուղերի գործունեության համակարգումը բավարար չէ: Առաջանում է ըստ առանձին գործառույթների հորիզոնական համակարգման անհրաժեշտություն, և, աստիճանաբար, պետական կառավարման կենտրոնական մարմինների համակարգի կառուցման ճյուղային սկզբունքը փոխվում է գործառութայինի, ինչը հստակ արտահայտվել է արդեն XX դարի կեսին (օրինակ` ԱՄՆ-ի Վաստակների համակարգի պաշտպանության խորհուրդը, Անձնակազմի կառավարման ծառայությունը):
    Այդ փոփոխությունների հետևանքով նախարարությունների անմիջական կառավարման գործառույթները փոխարինվում են կարգավորման, համակարգման և վերահսկողության գործառույթներով: Պետությունը իրեն է վերապահում ռազմավարական կառավարման հարցերը և ձերբազատվում է այն բոլոր գործառույթներից, որոնք կարող են իրականացնել տնտեսավարող սուբյեկտները և ինքնակառավարվող կազմակերպությունները: XX դարի ընթացքում բարեփոխումների արդյունքում նկատելի էր դառնում «գերնախարարությունների» ստեղծման միտումը: Գերնախարարությունները կազմավորվում էին հարակից ոլորտներում գործող մի շարք ճյուղային նախարարությունների կամ նախարարությունների ու ծառայությունների միավորման ճանապարհով: Օրինակ` 2001 թվականին ԱՄՆ-ում ընդունված «Ներքին անվտանգության մասին» օրենքով 2003 թ. ստեղծվեց ԱՄՆ-ի ներքին անվտանգության նախարարություն, որը միավորեց 22 տարբեր` առափնյա պահպանության, սահմանների պահպանության, վթարային և
    անվտանգության համար պատասխանատու այլ ծառայություններ:
    Ընթացակարգային բարեփոխումների ժամանակ փոխվում են կառավարչական որոշումների ընդունման կարգը, այդ գործընթացում պետական ծառայողների տեղը և դերը: Մասնագիտական գրականության մեջ վարչական ընթացակարգը հաճախ անվանում են պետական վարչարարություն,  ինչը լիազորված սուբյեկտների կողմից լիազորությունների կատարման  նպատակով հետևողականորեն կյանքի կոչվող գործողությունների իրականացման սահմանված կարգ է:
    Ընթացակարգային բարեփոխումների գործընթացի ժամանակ` 
    1. Կատարելագործվում է վարչական ընթացակարգերի իրավական կանոնակարգումը: Մինչև 1950-ականները վարչական ընթացակարգերի հատուկ կարգավորում գոյություն չի ունեցել: Առաջինը այդպիսի օրենք ընդունվել է ԱՄՆ-ում 1946 թվականին: 1960-ականներին արևմտաեվրոպական երկրներում մեկը մյուսի հետևից ընդունվեցին վարչական ընթացակարգերի  մասին օրենքներ: Այժմ նման օրենքներ կան նաև Արևելյան Եվրոպայի շատ  երկրներում և նախկին ԽՍՀՄ տարածքում կազմավորված երկրներում:
    2. Վերացվում կամ առնվազն պարզեցվում են բարդ բյուրոկրատական  ընթացակարգերը. կատարվում է գոյություն ունեցող ընթացակարգերի վերլուծություն ավելորդ համաձայնեցումները ու ոչ էական փաստաթղթերի ներկայացումը վերացնելու, անիմաստ ձևաթղթերի լրացումից խուսափելու նպատակով:
    3. Մեծանում է վարչական ընթացակարգերի թափանցիկության աստիճանը: Վարչական ընթացակարգերի թափանցիկությունը կարելի է ապահովել կառավարչական որոշումների քննարկման և ընդունման գործընթացին քաղաքացիական կառույցների մասնակցությամբ, դրանց իրականացման ընթացքի վերահսկմամբ, քաղաքացիների համար գործունեության վերաբերյալ պաշտոնական տեղեկատվության հասանելիության ապահովմամբ: Բարեփոխումների արդյունքում ապահովվում է «տեղեկատվական պետության»  ձևավորումն ու կայացումը, ինչի փաստացի արդյունքը, օրինակ, բազմաթիվ  երկրներում կյանքի կոչվող «Էլեկտրոնային կառավարություն» ծրագիրն է:
    «Կառուցվածքային բարեփոխում» եզրույթը գիտական շրջանակներում  և զանգվածային տեղեկատվության միջոցներում կիրառվում է տարբեր նշանակություններով:
    Կառուցվածքային բարեփոխումներ ասելով միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունները հասկանում են տնտեսության ինստիտուցիոնալ և կարգավորման կանոնների փոփոխություն` տնտեսական վերափոխումներ,  օրինակ` սեփականաշնորհում և կորպորատիվ կառավարում, սնանկության  ընթացակարգեր, հողի և անշարժ գույքի շուկա, աշխատանքի շուկա, արտաքին տնտեսական քաղաքականություն և քաղաքականություն օտարերկրյա ներդրումների բնագավառում, առանձնահատուկ ճյուղերի կարգավորում  (բնական մենաշնորհներ, գյուղատնտեսություն և այլն):
    Այս եզրույթը օգտագործում են նաև տարբեր բարեփոխումների պարագայում. երկաթուղային տրանսպորտի, էլեկտրաէներգետիկայի, կրթության  կառուցվածքային բարեփոխումներ և այլն, կիրառելի է նաև առանձին պետական մարմնի բարեփոխման գործընթացում:
    Կառուցվածքային բարեփոխման հասկացությունը ներառում է համալիր  բարեփոխումներ, որոնց արդյունքում սահմանվում է հրապարակային կառավարման կառուցվածքը, սահմանազատվում են ռազմավարական կառավարման, ընթացիկ պետական կառավարման գործառույթները և հանրային
    ծառայությունների մատուցման գործառույթները, վերաբաշխվում են պետական և մասնավոր հիմնարկների դերերը հրապարակային կառավարման  միասնական համակարգում:
    Կառուցվածքային բարեփոխումների հատկանշական գծերն են.
    1. կրում են համալիր բնույթ, որի արդյունքում ձևավորվում է հրապարակային կառավարման ամբողջական համակարգ` իր մակարդակներով,
    2. իրականացման ընթացքում դասական կառավարչական ուղղահայացներին փոխարինելու է գալիս ապակենտրոնացված կառավարումը,
    3. հասարակական ծառայությունների մատուցումը սպառողներին` քաղաքացիներին և իրավաբանական անձանց իրականացնում են ապակենտրոնացված կառույցները` օգտագործելով շուկայական առավել արդյունավետ մեխանիզմները:
    Մեր կարծիքով` պետական կառավարման բարեփոխումը չի կարելի  համարել ավարտված և ոչ մի երկրում, ընդհակառակը` կան բոլոր հիմքերը  ենթադրելու, որ դրանք վերածվում են պետական կառավարման մշտական  տարրի: Օրինակ` Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության պետական կառավարման համակարգի բարեփոխումների գործընթացի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արդեն բավական ժամանակ է, ինչ դա դարձել  է այդ երկրի պետական կառավարման համակարգի անբաժանելի մասը: Չինաստանի արդյունաբերական միջավայրում նոր պետական կառավարման ներդրման ընթացքում իշխանությունը, պահպանելով կառավարման  համակարգի կայունությունը, ձգտում է կրճատել պետական միջամտությունը: Բարեփոխումների անհրաժեշտության մասին առաջին անգամ Չինաստանում խոսվել է 1980-ականներին, երբ հայտարարվեց իշխանության գերկենտրոնացման, կուսակցական և վարչական մարմինների պաշտոնների  համատեղման անթույլատրելիության, ուռճացված ապարատի մասին:
    Չինաստանում կառավարման բարեփոխումներն ունեն մոտ 40 տարվա պատմություն: ՉԺՀ Պետխորհրդի (կառավարություն) պաշտոնական կայքում ներկայացված է բարեփոխումների 7 փուլ: Սովորաբար դրանք միավորվում են երեք խոշոր փուլերում և բնութագրվում իրենց առանձնահատկություններով:
    Չինաստանում կառավարման բարեփոխումների առաջին փուլը ընդգրկում է 1982-1989 թթ. և ներառում է պետական ծառայողների թվի կրճատ ման երկու գործընթաց, երբ ՉԺՀ Պետական խորհրդի կառուցվածքը 100-ից կրճատվեց 72 պետական մարմնի, իսկ հաստիքների թիվը 75.300-ից` 48.000-ի: 1988 թ., երկրորդ գործընթացի հետևանքով, հաստատությունների քանակը կրճատվեց մինչև 65-ի, իսկ աշխատակիցների թիվը` մինչև 42.000-ի:
    1988 թվականին որոշում ընդունվեց գործառույթների ապակենտրոնացման մասին, և ամրագրվեցին երեք հիմնուղիներ` սան դին [三定], ինչը նշանակում էր պետական կառավարման մարմինների գործառույթների, ներքին կազմակերպական կառուցվածքի և պետական ծառայողների թվի կանոնակարգում:
    Կատարվեց նաև մի քանի նախարարությունների միավորում. այսպես` ատոմային էներգիայի նախարարությունը, նավթային արդյունաբերության և ածխի արդյունաբերության նախարարությունը միավորվեցին էներգետիկայի նախարարության մեջ, մի շարք արդյունաբերական ձեռնարկություններ
    դուրս բերվեցին նախարարության ուղղակի ենթակայությունից և այլն: Բարեփոխումների երկրորդ փուլն ընդգրկում է 1992-2003 թթ. և կրում «վարչական համակարգային բարեփոխում» անվանումը` ի տարբերություն նախորդ տարիներին հռչակված «ինստիտուցիոնալ բարեփոխման»: Այդ փուլում հիմնարար դեր է խաղում կուսակցական կառուցվածքների օպտիմալացումը:
    1990-ականների սկզբին ՉԺՀ կառավարության կառույցների քանակը ավելացավ` հասնելով 86-ի, կուսակցական և պետական մարմինների աշխատակիցների ընդհանուր թիվը` 9,2 մլն-ի: Բարեփոխումների առաջնային խնդիրը կրկին դարձավ անձնակազմի կրճատումը, կառուցվածքային խնդիրների լուծումը: 1993 թվականին կազմակերպական և գործառութային  բարեփոխումների ընթացքում որոշ նախարարություններ փոխարինվեցին  տնտեսական կառույցներով` կորպորացիաներով կամ խորհուրդներով,  որոնք, ի տարբերություն արևմտյանների, այնուամենայնիվ, շարունակում էին մնալ ամենակարող պետական հսկողության տակ, ինչպես օրինակ` ավիացիոն և տիեզերական արդյունաբերության նախարարությունը վերակազմավորվեց երկու` ավիացիոն արդյունաբերության կորպորացիայի և տիեզերական արդյունաբերության կորպորացիայի, տեքստիլ արդյունաբերության նախարարությունը վերակազմավորվեց Չինաստանի ազգային տեքստիլ խորհրդի: Եթե արևմտյան աշխարհում կորպորատիզացումն ունի իր նմանակները, ապա կառավարության և ձեռնարկությունների միջև միջնորդ խորհուրդները զուտ չինական են: Գտնվելով պետության անմիջական ենթակայության ներքո` ժամանակի ընթացքում կորպորացիաները դուրս բերվեցին պետական մարմինների կառուցվածքից, իսկ խորհուրդներն իրենց գործառույթները նպատակաուղղեցին միայն դեպի մակրոկառավարում` մնալով Չինաստանի պետական մարմինների համակարգում:
    1998 թվականին հայտարարվեց կառավարության գործառույթների փոփոխության, նոր կառավարման համակարգի ստեղծման, բնակչության սպասարկման որակի բարձրացման, Պետխորհրդի կազմում ստորաբաժանումների և անձնակազմի կրճատման անհրաժեշտության մասին: Այստեղ հստակ երևում են Չինաստանի պետական կառավարման համակարգի բարեփոխումների երեք հիմնական սկզբունքները` ձեռնարկությունների ինքնավարության մեծացում, պետական կառավարական համակարգի կառուցվածքային փոփոխություններ և հաստիքների կրճատում: Պետական կառավարման մարմինները փաստացիորեն զրկվեցին տնտեսավարող սուբյեկտների անմիջական կառավարման գործառույթներից: Արդյունքում` Պետխորհրդի որոշ մարմինների գործառույթները նպատակաուղղվեցին դեպի մակրովերա-
    հսկողության ուժեղացում, օրինակ` պլանային տնտեսության տարիներին երբեմնի հզոր Պլանավորման ազգային հանձնաժողովը (Պետպլանը) վերակազմակերպվեց և վերանվանվեց Պլանավորման և զարգացման պետական հանձնաժողով` գործառույթների զգալի կրճատմամբ, սկսեց իրականացնել ռազմավարական պլանավորում, իրավիճակի մշտադիտարկում:
    Բարեփոխումների երրորդ փուլը ներառում է 2003 թվականից մինչև մեր օրերը, որին հատուկ է մակրովերահսկիչ լիազորություններով օժտված գերատեսչությունների հիմնումը, որոնց շարքում են, օրինակ` պետական ունեցվածքի վերահսկման և կառավարման պետական կոմիտեն, բանկային գործունեության կարգավորման հանձնաժողովը, ապահովագրական շուկայի կարգավորման հանձնաժողովը, սննդի արտադրանքի և դեղամիջոցների պետական կոմիտեն, անվտանգության և աշխատանքի պահպանության պետական վարչությունը, ինչպես նաև պլանավորման և զարգացման պետական հանձնաժողովի վերակազմավորումը զարգացման և բարեփոխումների պետական հանձնաժողովի: Այդ կառույցները հաշվետու են միայն վարչապետին, ինչը վկայում է իշխանության ուղղահայացի ուժեղացման և, դրանով  իսկ, կենտրոնական վերահսկողության և կարգավորման աստիճանի մեծացման մասին:  3-րդ փուլում Առևտրի համաշխարհային կազմակերպության կողմից սահմանված պայմանների համաձայն18 (Չինաստանը ԱՀԿ-ին անդամակցում է 2001 թվականից)` ներմուծումն ու արտահանումը, լիցենզավորումն ու առևտրային գործառույթների իրականացումը բարդացնող մի շարք պետական մարմինների միավորման միջոցով կազմավորվեց Առևտրի նախարարությունը:
    Կառավարման միասնական համակարգի ստեղծման նպատակով Չինաստանի ղեկավարությունը նախաձեռնեց «գերնախարարությունների» (դաբուչժի [大部制])19 ձևավորումը, ինչը ենթադրում էր գործող պետական կառույցների միավորում լայն լիազորություններով օժտված առավել խոշորների մեջ` կրճատելով գործադիր մարմինների ծանրաբեռնվածությունը, մեծացնելով պետծառայողների պատասխանատվությունը: Արդյունքում, ըստ ՉԺՀ Պետխորհրդի տվյալների, նախարարական մակարդակի գերատեսչությունների քանակը հերթական անգամ կրճատվեց` հասնելով 27-ի: 2013 թվականի բարեփոխումներում շեշտը դրվեց որոշումների կայացման համար պատասխանատվություն կրող ստորաբաժանումների օպտիմալացման, տարբեր ոլորտներում դրանց գործառույթների տարանջատման, Պետխորհրդի գերատեսչությունների միջև գործառույթների հստակեցման և փոխգործակցության ռացիոնալացման վրա: 2013 թվականին շարունակվում է «գերնախարարությունների» համակարգի ընդլայնումը, որի արդյունքում ձևավորվեցին Առողջապահության և ծննդաբերության պլանավորման պետական կոմիտեն, Մամուլի, տպագրության, կինեմատոգրաֆիայի և հեռուստատեսության գործերով գլխավոր պետական վարչությունը և այլ կառույցներ: Ըստ այդմ` Չինաստանի Պետխորհրդի նախարարական մակարդակի գերատեսչությունների քանակը հասավ 25-ի:
    Այսպիսով` եթե առաջին երկու փուլերը բնութագրվում են հիմնականում բյուրոկրատական կառուցվածքի կրճատմամբ, նախկինում պետական կառույցներին ամրագրված մի շարք լիազորությունների` ձեռնարկություններին փոխանցմամբ, ապա երրորդ փուլի համար որոշիչ է դառնում հակառակ մի տումը. համապատասխան ստորաբաժանումների ստեղծման և իշխանության ուղղահայացի ամրապնդման միջոցով պետության վերահսկիչ գործառույթների ուժեղացումը:
    Վերը շարադրվածից կարելի է անել եզրահանգումներ, մասնավորապես`
    1. պետական կառավարման ոլորտում բարեփոխումները հետաձգել չի կարելի. նահանջը թույլ չի տա ստեղծել ժամանակակից և արդյունավետ տնտեսություն,
    2. արդեն սկսված բարեփոխումները պետք է իրականացնել թափանցիկ, հրապարակային և քաղաքական կամքի լարմամբ` բարեփոխումների գործընթացի մեջ ներառելով բոլոր հնարավոր ռեսուրսները` վարչական, քաղաքական, սոցիալական, մշակութային: